Iedereen verdient een coach, het is maar goed dat er zoveel zijn.

Jan 28, 2022
Leonie Dekker

Tienduizenden werknemers worden na een burn-out freelance coach. Weduwen, gescheiden mensen en werklozen schrijven zich ook in als coach bij de Kamer van Koophandel. Er wordt erg negatief geschreven over deze nieuwe trend. Een opleiding en lid zijn van een beroepsvereniging zou de oplossing zijn. Maar is dat de oplossing en is de trend dat zoveel mensen coach worden wel zo slecht? De laatste weken las ik een aantal artikelen over een wildgroei aan coaches (Het Financieele Dagblad).

Na een burn-out ben je niet meteen een goede coach. Iedereen die het wil, mag zichzelf coach noemen. Dat is niet goed voor het imago van het beroep, zeggen coachingexperts. En welke gevolgen heeft dit voor wie hulp zoekt?

Ik ben het eens over dat de gevolgen voor wie hulp zoekt nadelig kunnen zijn. Maar dan heb ik het niet over wat in artikelen wordt beschreven: een dure rekening, weinig progressie en een deuk in het imago van een beroepsgroep.

Een belangrijk risico van coaching is het (tegen)overdrachtsrisico. Bij het inzetten van eigen ervaring ligt de kracht in de kwetsbaarheid die ontstaan is door verwondingen. In deze kwetsbaarheid ligt een helende kracht: het leidt tot begrip van de coach cliënt, tot een gelijkwaardige relatie en tot verbinding. Maar het inzetten van kwetsbaarheid kan leiden tot (tegen)overdrachtsreacties. Er moet wel aandacht zijn voor de risico’s die dit met zich meebrengt. De verwondingen van de coach moeten niet op de voorgrond raken.

Er zijn in Nederland heel veel coaches werkzaam. Hoe selecteer je voor jezelf de meest passende coach? Naast de zelf opgedane levenservaring wordt in artikelen gewezen op de klik die je hebt met iemand, de benodigde jaren werkervaring als coach, opleiding en bijscholing, vaardigheden zoals kunnen analyseren en confronteren en hoeveel uur per week iemand werkt als coach. Allemaal waar. Maar let ook op dat jouw coach zelf voldoende geheeld is om te voorkomen dat er een (tegen)overdrachtsrisico ontstaat. Neem dus niet te snel een coach die zelf net hersteld is van een burn-out, kortgeleden een scheiding had of vorig jaar is ontslagen.

Zelf heb ik sinds 2018 ervaring als coach, 20 jaar ervaring in het omgaan met diverse tegenslagen zoals een burn-out, ontslag, ziekte, scheiding en ben ik ook weduwe. Ben ik geheeld? Voldoende om het (tegen)overdrachtsrisico te minimaliseren, maar niet volledig. Daarom blijf ik een coach bezoeken. Want iedereen verdient een coach en dan is het maar goed dat er zoveel coaches zijn.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en krijg de beste inspiratietips in je mailbox.